| Foto |
Tytuł |
Wstęp |
|
Honor Notting Hill
|
Król Ćwieczek z kraju bajek i wróżek, który z wszelką pewnością był chrzestnym ojcem Oberona, okazał się tego dnia niezwykle przychylnym dla swego chrzestnego syna, toteż przy wejściu gwardii z Notting Hill radość Króla objawiła się w sposób zupełnie nieoczekiwany. Bo też i miał z czego się cieszyć. Halabardnicy poprzednich Burmistrzów byli to przeważnie ludzie wynajęci na godziny, ci sami, którzy zwykli służyć na ulicach za żywe reklamy i za obwozicieli afiszy, toteż zajęcie swoje spełniali nędznie i włóczyli się po salach królewskich w pysznych kolorach Bayswater lub South Kensington z minami obitych psów. Ale właśnie Króla bawił głównie ten kontrast pomiędzy ich zuchwałymi pióropuszami i szpadami, a żałosnym wyglądem. Nowi halabardnicy z Notting Hill, obciśnięci złotymi pasami na czerwonych tunikach, mieli w sobie, przeciwnie, powagę dochodzącą aż do absurdu. Zdawało się, że uczestniczą z zamiłowaniem w tym żarcie królewskim. Przedefilowali uroczyście i zajęli miejsca z zadziwiającą powagą i sprawnością. Nieśli chorągiew żółtą z czerwonym Iwem, którą Król uznał za emblemat Notting Hill, gdyż takie godło miał pewien mały szynk w sąsiedztwie Notting Hill, do którego Król dawniej niekiedy uczęszczał.
|
|
Bajki Braci Grimm: Żyd zza krzaka
|
Bracia Grimm należą, obok Hansa Christiana Andersena, do najbardziej znanych na świecie zbieraczy i autorów baśni oraz podań ludowych. Wiele historii — między innymi „Kot w butach", „Śpiąca królewna" „Kopciuszek" czy „Królewna śnieżka i siedmiu krasnoludków" — stało się sławne wlaśnie dzięki nim. Przez całe życie zbierali baśnie, podania i legendy w różnych niemieckich dialektach. Przełożyli je później na język literacki, zachowując jednak charakterystyczną dla ludowego stylu surową, nie stroniącą od scen okrucieństwa narrację, typowe zwroty ludowe i przysłowia. Zawarte w baśniach bogactwo fantazji oraz niezłomna wiara w dobro, miłość i sprawiedliwość, którą wyznaje lud sprawiły, że zyskały one światową sławę, jednakże nie wszystkie.
|
|
Były poputczik Miłosz (S. Piasecki)
|
Przeczytałem w "Kulturze" (nr 45/46) artykuł Juliusza Mieroszewskiego "Sprawa Miłosza". Autor twierdzi, że Miłosz nie jest nawet oportunistą i że "tego rodzaju postawa [nieufność do "nawróconego" Miłosza] jest obelgą dla narodu polskiego". Jeśli uwzględnimy inne podobne głosy, okaże się, że postać tego dyplomaty Bierutowego zaczyna się powoli wywindowywać na piedestał bohatera narodowego.
Sprawa Miłosza świadczy, że wielu ludziom brak wyobraźni w ocenianiu rzeczywistości "na dystans", jak to często obserwujemy u ludzi Zachodu. Będą czule reagowali na krzywdę psa lub kota w zasięgu ich wzroku, lecz nie potrafią wczuć się w tragedię Polaka-patrioty, od wielu lat pozbawionego ojczyzny. Miłosz rozczula do łez swym strasznym losem aktualnego "samobójcy", który wybrał gorzki chleb emigracyjny, by tylko nie iść na kompromis z swym sumieniem poety. I znikła gdzieś w tumanie słów i frazesów istotna postać poputczika, który przez wiele lat reprezentował za granicą narzucony Polsce rząd bolszewicki jako prawowitą władzę, opartą na demokracji ludowej i prowadzącą Polskę w krainę socjalizmu. Jeśli "nawrócony" Miłosz ośmiela się pisać w czasopiśmie emigracyjnym (Nie w nr. 43 „Kultury” ): "...cieszyłem się, iż półfeudalna struktura Polski została złamana...", łatwo domyślić się, w jakim świetle i w jakich barwach jako dyplomata Bieruta ukazywał obcym swoją ojczyznę.
|
|
Premiera płyty Zjednoczonego Ursynowa już za miesiąc!
|
Już za miesiąc (09.10.2010) premiera najnowszej płyty hip-hopowego składu Zjednoczony Ursynów, któremu nie są obce wartości narodowe. Materiał został zarejestrowany w profesjonalnym studiu, więc jest na co czekać.
|
|
|
|
